black-ribbon


Thriller & Horror
จำนวนผู้เยี่ยมชม 354 คน
  •  Thriller & Horror

     
    Text by : อุษาวดี ศรีทอง
     
    การแอบคิดฝันว่าตนเองเป็นตัวละครในภาพยนตร์เรื่องโปรด คงทำให้หลายคนหลุดพ้นจากความเป็นจริงในโลกที่แสนน่าเบื่อ เหตุผลจากจินตนาการจึงทำให้ละครหรือภาพยนตร์เป็นสิ่งที่ตรึงใจมนุษย์เสมอมา เช่นเดียวกับ อัญชลี อารยะพงศ์พาณิชย์ ศิลปินสาวที่ได้นำความชื่นชอบจากภาพยนตร์เรื่องต่าง ๆ มาใช้เป็นแรงบันดาลใจใน “Thriller & Horror” นิทรรศการเดี่ยวครั้งที่ 3 ของเธอ ซึ่งจัดขึ้น ณ หอศิลป์ร่วมสมัยอาร์เดล ระหว่างเดือน พฤษภาคม – มิถุนายน ที่ผ่านมา
    อัญชลี ได้เล่าถึงที่มาในผลงานของเธอว่า ตัวเธอเองรู้สึกอยู่เสมอว่ามีชีวิตที่เรียบง่ายและแสนธรรมดา เพราะนอกจากจะเขียนรูปอยู่บ้านแล้วความโลดโผนในชีวิตนั้นแทบไม่มี อัญชลีจึงเลือกสร้างงานศิลปะเพื่อบรรจุความปรารถนาหรือภาพฝันต่าง ๆ ของเธอลงในชิ้นงาน ดังเช่น “ไฟเยอร์ ไฟเยอร์” ภาพที่ตัวละครสาวซึ่งอยู่ในชุดหนังกำลังขับขี่บิ๊กไบค์ไปในท้องถนนยามค่ำคืน ซึ่งอัญชลีมองว่าแสง สี ต่าง ๆ จากดวงไฟนั้นมีเสน่ห์ ทำให้บรรยากาศยามค่ำคืนนั้นแทรกอยู่ในผลงานชิ้นต่าง ๆ ของ “สุภาพสตรี บู๊ระห่ำ” การแสดงนิทรรศการเดี่ยวครั้งแรกของอัญชลีที่เธอเองเป็นตัวละครเอกในการบอกเล่าความคิดฝันถึงพื้นที่หรือเหตุการณ์ที่เธออยากจะสัมผัส ทั้งที่ความจริงแล้วกิจกรรมยามว่างส่วนใหญ่ของเธอคือการดูภาพยนตร์อยู่บ้านเพียงลำพัง
    กลิ่นอายของตัวละครหรือฉากจากภาพยนตร์ที่อัญชลีชื่นชอบจึงได้ถูกสอดแทรกอยู่ในบางชิ้นงานของ “สุภาพสตรี บู๊ระห่ำ ภาค 2” นิทรรศการเดี่ยวครั้งที่ 2 ของเธอ ที่สะท้อนให้เห็นถึงความจัดเจนในฝีไม้ลายมือ จากการเน้นหรือเขียนเนื้อ หนังของตัวละครหรือพื้นผิวของวัตถุต่าง ๆ ในภาพอย่างละเอียด สมจริง การฝึกฝนด้านเทคนิคที่ผนวกเข้ากับแนวความคิดที่มาจากความชื่นชอบในภาพยนตร์ทำให้ “Thriller & Horror” นิทรรศการเดี่ยวครั้งล่าสุดเป็นดั่งการเปิดฉายความคิดรวมถึงชีวิตในแง่มุมต่าง ๆ ของอัญชลี โดยเฉพาะการชื่นชอบในภาพยนตร์แนวสยองขวัญและไซไฟ ซึ่งมี ทิม วิลเลียม เบอร์ตัน (Tim William Burton) เป็นผู้กำกับ จึงนำมาซึ่งผลงาน “The Horror forest หรือป่าสยองขวัญ” ที่อัญชลีได้นำตัวเองเข้าสวมบทตัวละครเอกในเรื่อง โดยมีการดัดแปลงรูปหน้าของตัวละครให้มีส่วนศีรษะที่ใหญ่กว่าลำตัว โดยเฉพาะดวงตาที่กลมโต ซึ่งดูจะเป็นเอกลักษณ์ในผลงานของเธอ อันมีที่มาจากความคิดของอัญชลีที่รู้สึกว่า ดวงตาของเธอไม่งดงามนัก ดังนั้นเมื่ออยู่ในรูปของจินตนาการเธอจึงสามารถที่จะเสริม เติมแต่ง จุดต่าง ๆ ในร่างกายให้ดูสวยงามเพื่อเข้ากับบทบาทในภาพวาดหรือภาพยนตร์ชีวิตที่ขณะนี้อัญชลีได้กลายเป็นผู้กำกับ
    เช่นเดียวกับ “แมลง” อีกหนึ่งชิ้นงานที่อัญชลีได้สวมบทบาททหารหญิงที่เพิ่งเสร็จจากการต่อสู้ในสงครามซึ่งมีฝ่ายตรงข้ามเป็นแมลง ตามอย่าง “Starship Troopers หรือ สงครามหมื่นขา ล่าล้างจักรวาล” อีกหนึ่งภาพยนตร์ที่เธอชื่นชอบ โดยอัญชลีได้จงใจให้ตัวละครหลักอย่างทหารหญิง ซึ่งดัดแปลงจากตัวเธอเองอยู่ในระยะหน้าของภาพ โดยขับเน้นความเหนื่อยล้าจากภาวะสงครามผ่านสีหน้า แววตา รวมถึงคราบเลือดสีเขียวของแมลงที่เปรอะเปื้อนอยู่ที่ใบหน้า ซึ่งอัญชลีกล่าวว่า การที่เธอเลือก “Starship Troopers หรือ สงครามหมื่นขาล่าล้างจักรวาล” มาเป็นส่วนหนึ่งในผลงานเพราะเกิดจากความกลัวของตัวเธอเองที่มีต่อแมลงสาบ ทำให้ทุกครั้งที่เจอเธอต้องกำจัดมัน เช่นเดียวกับภาพยนตร์เรื่องโปรดที่มีการสู้รบกับแมลง เธอจึงจงใจเลือกฉากที่ชื่นชอบมาจัดวางภาพใหม่ ทำให้เราเห็นภาพยนตร์ในจินตนาการของอัญชลีแตกต่างจากภาพยนตร์ที่เข้าฉากจริง
    การหยิบยืมตัวละครจากภาพยนตร์เรื่องต่าง ๆ ทำให้อัญชลีรู้สึกสนุกทุกครั้งที่ได้วาดภาพเหล่านี้ กระทั่งในช่วงเดือนตุลาคมของปีที่ผ่านมา เมื่ออัญชลีทราบข่าวการสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทำให้เธอรู้สึกเศร้าและเสียใจ อัญชลีจึงเลือกใช้สีขาว ดำ ในผลงานเพื่อเป็นการระลึกถึงพระองค์ท่านด้วยวิธีการของเธอ ซึ่งก็คือการทำหน้าที่ของตนในฐานะศิลปินให้ดีที่สุด “โทรศัพท์มรณะ” จึงเป็นหนึ่งในชิ้นงานที่อัญชลีเขียนขึ้นในช่วงเวลาดังกล่าวโดยอิงกับชีวิตของตนเองที่ต้องขึ้นรถตู้โดยสารเพื่อเดินทางเข้ากรุงเทพหรือกลับนครปฐมอยู่เสมอ และบ่อยครั้งอัญชลีพบว่าคนขับรถตู้มักจะเล่นโทรศัพท์มือถือ ซึ่งทำให้ขาดสมาธิในการขับขี่และอาจนำมาซึ่งอุบัติเหตุได้ ดังนั้นตัวละครในผลงานชิ้นนี้จึงเป็นภาพของตัวเธอเองที่สวมบทบาทคนขับรถโดยอิงรูปแบบหรือองค์ประกอบภาพ ตาม “ไซโค(Psycho)” ภาพยนตร์ที่เธอชื่นชอบเพื่อสะท้อนถึงความประมาทหรืออันตรายจากการโดยสารรถสาธารณะที่อยู่ใกล้ตัวเรามากเสียกว่าตัวละครโรคจิตเช่นในภาพยนตร์
    “คนไม่เข้าตา” คืออีกหนึ่งชิ้นงานที่อัญชลี ได้เขียนขึ้นในช่วงเวลาของการไว้อาลัยพ่อหลวง ทำให้ชิ้นงานนี้ยังคงสีขาว ดำ โดยอัญชลีได้รับแรงบันดาลของผลงานจากภาพยนตร์เรื่อง “ Creature from The Black Lagoon” ซึ่งภายในภาพมีตัวละครเช่นสัตว์ประหลาดจากภาพยนตร์เรื่องดังกล่าว อยู่ร่วมกับตัวละครหญิงสาวที่อยู่ในกริยาลังเลใจ อันมีความหมายแฝงที่อัญชลีต้องการจะสื่อว่า แม้รูปลักษณ์ที่น่ากลัวอาจไม่ใช่สิ่งที่การันตีว่าสัตว์ประหลาดตนนี้จะมีจิตใจเลวร้าย เช่นเดียวกับคนที่แต่งตัวดี มีการศึกษา แต่อาจเป็นแค่เปลือกที่ห่อหุ้มความเลวทรามของจิตใจ
    การมองสิ่งรอบตัวของผู้คนที่เคลื่อนไหวตามบทบาทสังคม จึงเป็นสิ่งที่เคลือบแฝงอยู่ในบทภาพยนตร์ชีวิตที่อัญชลี อารยะพงศ์พาณิชย์ ได้เรียงร้อยใหม่สู่ผลงานจิตรกรรมของเธอ ทำให้วันนี้ อัญชลีถือเป็นอีกหนึ่งศิลปินหญิงรุ่นใหม่ที่ประสบความสำเร็จ และยังคงสร้างงานศิลป์อย่างต่อเนื่องพร้อมกับความประทับใจในบทภาพยนตร์ต่าง ๆ ที่ไม่ต่างจากหนังชีวิตที่เธอยังคงร่วมเล่นและดำเนินต่อไป
     
     
     
     
     
     

     

  • ภาพประทับใจ :
    ไม่พบรูปภาพ